Laat Curaçao een historische economische kans voorbijgaan, nu Venezuela weer meer olie pompt?

Nu Venezuela meer olie produceert, maar zijn exportinfrastructuur vastloopt, ligt op nauwelijks tientallen kilometers afstand een Curaçaose vraag die verder gaat dan raffinage. Kunnen wij onze ligging, haven en opslagcapaciteit opnieuw omzetten in duurzame economische waarde?

Reuters bracht gisteren, 21 augustus 2026, een ontwikkeling onder de aandacht die ook voor Curaçao economische betekenis kan hebben: Venezuela verkoopt opnieuw meer olie dan zijn havens efficiënt kunnen verwerken. Volgens Reuters neemt de Venezolaanse olieproductie toe en groeit ook de internationale verkoop, terwijl de verouderde infrastructuur die ontwikkeling onvoldoende kan bijbenen. Bij sommige terminals moeten tankers daardoor tot 30 dagen wachten. Stroomuitval, onderhoudsproblemen en beperkingen bij laadinstallaties zorgen bovendien voor verdere vertragingen. Venezuela pomp meer Olie

Venezuela exporteert momenteel rond 1,25 miljoen vaten per dag. Dat is aanzienlijk meer dan tijdens eerdere “crisisjaren”, maar nog steeds ver beneden de ruim 2,5 miljoen vaten per dag die het land vroeger kon exporteren. Het probleem verschuift daarmee gedeeltelijk van productie naar logistiek.

En precies daar zou Curaçao opnieuw relevant kunnen worden.

 De infrastructuur ligt er al

Curaçao hoeft niet vanaf nul te beginnen. Bullenbaai beschikt over een diepwaterterminal en aanzienlijke opslagcapaciteit. De bestaande infrastructuur werd decennialang gebruikt voor opslag, menging en overslag van aardolie.

Sterker nog, de ontwikkeling is al begonnen. De Curaçaose regering maakte op 14 januari 2026 bekend dat Bullenbaai was aangewezen als een van de regionale locaties voor opslag en distributie van Venezolaanse ruwe olie. “Bullenbaai aangewezen opslagplaats)”. Internationale handelshuizen Vitol en Trafigura maakten daarbij gebruik van de faciliteiten.

Op 9 februari 2026 meldde de regering bovendien dat de circa 6 miljoen vaten opslagcapaciteit van Bullenbaai volledig benut waren. Volgens het kabinet maakten gewijzigde Amerikaanse regels opnieuw opslag, overslag en onder voorwaarden verwerking van Venezolaanse olie mogelijk. .Bullenbaai 6 mlj. vaten opslagcaoaciteit

De vraag is dus niet langer óf Curaçao een rol kan spelen.

De vraag is: 

Hoe groot willen wij die rol maken en hoeveel economische waarde blijft daarvan daadwerkelijk op Curaçao achter?

 Niet opnieuw wachten op de raffinaderij

Daarbij moeten we vermijden uitsluitend terug te kijken naar de oude Isla-raffinaderij.

De nieuwe kans kan veel breder zijn: opslag, overslag, blending, bunkering, scheepsagenturen, sleepdiensten, technisch onderhoud, inspectie, laboratoriumdiensten, maritieme verzekeringen en andere gespecialiseerde dienstverlening.

Juist wanneer Venezolaanse havens overbelast raken, heeft een betrouwbare terminal buiten Venezuela commerciële waarde.

Dat betekent echter niet dat Curaçao zonder meer iedere beschikbare oliestroom moet omarmen. Amerikaanse sanctieregels kunnen veranderen. Venezuela blijft politiek en economisch kwetsbaar. Olieactiviteiten brengen bovendien milieu- en financiële risico’s met zich mee. Een strategie die opnieuw éénzijdige afhankelijkheid van Venezuela creëert, zou daarom geen vooruitgang zijn.

 Van geografische ligging naar economische strategie

De huidige situatie biedt juist de mogelijkheid om iets anders te doen: Venezuela gebruiken als één van de markten die Curaçao bedient, in plaats van Venezuela opnieuw de basis van onze economie te maken.

Daarvoor moeten concrete vragen worden beantwoord. Hoeveel verdient Curaçao momenteel per opgeslagen of overgeslagen vat? Hoeveel lokale arbeidsplaatsen ontstaan hierdoor? Welke aanvullende maritieme activiteiten kunnen worden aangetrokken? Welke investeringen zijn nodig om Bullenbaai structureel concurrerend te maken? En welk deel van de economische opbrengst blijft daadwerkelijk op het eiland?

Reuters beschrijft een buurland met meer olie, meer kopers, maar onvoldoende logistieke capaciteit. Curaçao bezit juist iets wat Venezuela momenteel tekortkomt: strategische ligging en bestaande infrastructuur.

Misschien ligt de historische kans daarom niet in het opnieuw worden van een raffinage-eiland. 

De grotere kans is dat Curaçao opnieuw een betrouwbare Caribische energie- en maritieme hub wordt, maar deze keer op eigen voorwaarden, met meerdere klanten, meerdere diensten en een duidelijke strategie om de waarde zoveel mogelijk op Curaçao te houden.