Van basispakket naar voedselzekerheid

Premier Mia Amor Mottley:

Een Caribische opdracht

 In een videofragment dat via sociale media en de Facebookpagina van premier Mia Amor Mottley van Barbados is gedeeld, afkomstig uit de high-level private sector session / Private Sector Breakfast Session met CARICOM-leiders en vertegenwoordigers van het bedrijfsleven tijdens de CARICOM-bijeenkomst van 5 tot en met 8 juli 2026, deed premier Mottley een oproep die ook voor Curaçao, Aruba en Sint-Maarten van groot belang is. Haar boodschap was helder: overheid, bedrijfsleven en arbeid moeten samen tot een sociaal-economisch compact komen (een brede maatschappelijke afspraak tussen overheid, bedrijfsleven en werknemersorganisaties over gezamenlijke verantwoordelijkheid en concrete maatregelen) om essentiële levensmiddelen betaalbaar te houden.

Die oproep mag niet worden gezien als een aanval op winst. Integendeel, winst is noodzakelijk voor investeringen, werkgelegenheid en continuïteit. Maar Mottley stelde terecht de vraag waar de morele grens ligt wanneer grote winsten worden gemaakt, terwijl gewone gezinnen steeds meer moeite hebben om basisvoeding te betalen. In eenvoudige woorden: een samenleving kan niet duurzaam groeien als de supermarkt vol ligt, maar de koopkracht van de burger leeg raakt.

Een Caribisch basispakket als beginpunt

Voor Curaçao, Aruba en Sint-Maarten kan deze gedachte worden vertaald naar een beperkte lijst van essentiële producten: een soort Caribisch basispakket. Dat hoeft niet te gaan om luxeproducten, maar om de dagelijkse goederen die gezinnen nodig hebben om waardig te leven. Denk aan rijst, meel, eieren, melk, groente, fruit, bonen, kip, vis, babyvoeding en hygiëneproducten.

Een dergelijk basispakket vraagt niet alleen om prijsafspraken of tijdelijke verlagingen. Het vraagt vooral om een bredere strategie: hoe zorgen wij ervoor dat onze eilanden minder kwetsbaar worden voor importprijzen, transportkosten, valutadruk en internationale schokken?

Van importafhankelijkheid naar productiecapaciteit

Daar ligt de grote kans. Curaçao, Aruba en Sint-Maarten kunnen gezamenlijk onderzoeken hoe moderne landbouwinfrastructuur kan worden ontwikkeld voor lokale landbouwers en jonge ondernemers. Niet met romantische slogans over landbouw, maar met praktische investeringen in kassen, hydroponics, aquaponics, irrigatiesystemen, zonne-energie, koelopslag, distributiecentra, landbouwdata en opleiding.

De eilanden hebben beperkte grond, maar dat hoeft geen excuus te zijn voor stilstand. Juist moderne landbouwtechnologie maakt productie mogelijk op kleinere oppervlakten, met minder water en meer voorspelbare opbrengsten. Wat vandaag als import wordt gezien, kan morgen deels lokaal of regionaal worden geproduceerd.

De rol van het bedrijfsleven

Het bedrijfsleven kan hierin een sleutelrol spelen. Supermarkten, importeurs, banken, verzekeraars, telecombedrijven, hotels en pensioenfondsen zouden gezamenlijk kunnen bijdragen aan een voedselzekerheidsfonds of investeringsplatform. Dat platform kan jonge ondernemers helpen met financiering, technische begeleiding, afzetgaranties en toegang tot moderne infrastructuur.

Hotels en restaurants kunnen bovendien vaste afnamecontracten sluiten met lokale producenten. Supermarkten kunnen schapruimte reserveren voor lokaal geproduceerde basisproducten. Banken kunnen zachte leningen ontwikkelen. Telecombedrijven kunnen digitale platforms ondersteunen voor marktinformatie, logistiek en betalingsverkeer. Zo wordt voedselzekerheid geen overheidsproject alleen, maar een nationale en regionale economische agenda.

Samen sterker als kleine eilanden

Curaçao, Aruba en Sint-Maarten hoeven dit niet afzonderlijk uit te vinden. Door samenwerking kunnen zij schaal creëren: gezamenlijke inkoop van landbouwtechnologie, gezamenlijke training, kennisuitwisseling, regionale certificering en mogelijk gezamenlijke productieafspraken. Ook samenwerking met CARICOM-landen die meer landbouwcapaciteit hebben, zoals Guyana, Suriname en Barbados, kan strategisch waardevol zijn.

Een sociale én economische investering

De oproep van Mottley raakt daarom de kern van onze toekomst. Voedselzekerheid gaat niet alleen over eten. Het gaat over koopkracht, gezondheid, werkgelegenheid, ondernemerschap, importvervanging en nationale weerbaarheid.Als het bedrijfsleven werkelijk wil bijdragen aan duurzame ontwikkeling, dan ligt hier een concrete kans. Niet door minder ambitieus te ondernemen, maar door slimmer en maatschappelijker te investeren. Een Caribisch basispakket kan het begin zijn, maar moderne landbouwinfrastructuur kan de echte doorbraak worden.

Want wie vandaag investeert in voedselzekerheid, investeert morgen in sociale rust, economische zelfstandigheid en waardige groei. 

Dus wie voedselzekerheid vandaag serieus neemt, bouwt morgen aan waardigheid, stabiliteit en economische vrijheid

https://www.facebook.com/share/v/1DE4irXqwR/