Terwijl de wereld goud koopt, verkocht Curaçao het. Waarom?

The Day After

 Onlangs werd afscheid genomen van CBCS-president-directeur Richard Doornbosch. Na zijn vertrek blijft echter een prikkelende vraag hangen over een belangrijk besluit tijdens zijn bestuursperiode. Waarom verkocht de CBCS een aanzienlijk deel van haar goudvoorraad, juist nu centrale banken wereldwijd meer belangstelling voor goud tonen?

In een recent videofragment vat financieel commentator Andrei Jikh (Countries Are Choosing Gold Over Dollars) die verschuiving samen. Sinds 2014 kopen centrale banken per saldo minder Amerikaanse staatsobligaties, terwijl hun belangstelling voor goud sterk is toegenomen. Landen zoeken reserves die minder afhankelijk zijn van het Amerikaanse financiële stelsel. Tegen die achtergrond krijgt de Curaçaose keuze extra betekenis.

 Een wereldwijde beweging

Volgens de Europese Centrale Bank (ECB) (The role of the euro (juni 2026) bedroeg goud eind 2025, 27 procent van de officiële wereldreserves, tegenover 22 procent voor Amerikaanse staatsobligaties. De ECB benadrukt wel dat dit verschil mede door de sterke stijging van de goudprijs is ontstaan. Tegelijk verwacht volgens de World Gold Council 89 procent van de ondervraagde centrale banken dat de wereldwijde goudreserves de komende twaalf maanden verder toenemen.

De keuze van de CBCS

In januari 2024 maakte de CBCS bekend 30 procent van haar goudvoorraad te hebben verkocht. Het ging om 125.000 van de 420.394,993 fine troy ounces. De opbrengst werd belegd in Amerikaanse staatsobligaties. Daarmee veranderde volgens de bank uitsluitend de samenstelling, niet de omvang, van de officiële reserves; ook de koppeling van de gulden aan de dollar bleef onaangetast.

 Het officiële argument

De CBCS verwees naar een vertrouwelijke IMF-evaluatie uit april 2021. Daaruit zou blijken dat de bank aanzienlijk meer goud aanhield dan vergelijkbare centrale banken in de regio en een deel kon omzetten in vastrentende waarden. President Richard Doornbosch wees bovendien op het beperkte vermogen om operationele verliezen op te vangen. Meer renderende activa zouden de financiële weerbaarheid en rente-inkomsten versterken.

Dat argument is op zichzelf verdedigbaar. Goud levert geen rente op en kent opslagkosten. De CBCS behaalde over 2024 een winst van circa Cg. 46,6 miljoen, mede dankzij beleggingsopbrengsten,(PB 2025-035 Annual Report 2024). Opvallend blijft echter dat de resterende goudvoorraad eind 2024 door de gestegen goudprijs bijna weer dezelfde boekwaarde had als vóór de verkoop. Dat roept de legitieme vraag op hoe het gerealiseerde obligatierendement zich verhoudt tot de waardestijging van de verkochte 125.000 ounces.

Van verbod naar instemming

De politieke voorgeschiedenis maakt transparantie extra belangrijk. In december 2021 besloot de Curaçaose ministerraad, op voorstel van toenmalig minister van Financiën Javier Silvania, dat de goudvoorraad niet mocht worden verkocht. In 2024 vond de verkoop volgens de CBCS plaats met instemming van de regeringen van Curaçao en Sint-Maarten. Publiek is echter niet uitvoerig toegelicht welke nieuwe feiten of risicoanalyses deze koerswijziging rechtvaardigden.

 Vragen die beantwoording verdienen

Welke ontwikkeling tussen 2021 en 2024 gaf de doorslag? Is naast het IMF-advies uit 2021 een actuele analyse gemaakt waarin de geopolitieke gebeurtenissen sinds 2022 zijn meegenomen? Is onderzocht welk jurisdictie- en sanctierisico aan dollar gebonden activa kleeft? En wat is, in cijfers, het rendement van de staatsobligaties tegenover de gemiste waardestijging van het verkochte goud?

 Geen eenvoudige vergelijking

Curaçao en Sint-Maarten zijn niet zonder meer vergelijkbaar met China, Polen of andere grote economieën. De dollarkoppeling, liquiditeitsbehoefte en schaal van de monetaire unie kunnen een andere reservemix rechtvaardigen. Juist daarom verdient de specifieke afweging een heldere, openbare onderbouwing.

Dit debat gaat niet alleen over goud. Het gaat over financiële weerbaarheid, democratische verantwoording en de vraag hoe een kleine, dollar gekoppelde economie haar reserves beschermt in een veranderende wereldorde. Onafhankelijkheid van een centrale bank sluit publieke uitleg niet uit; zij maakt die uitleg juist belangrijker.