Moment van de waarheid: Curaçao treft Duitsland, Ecuador en Ivoorkust op het WK

Stel je dit voor: wij zijn de kleinste bevolkingsgemeenschap ter wereld die zo’n indrukwekkende stap zet. Met deze prestatie schrijven we geschiedenis en betreden we het Guinness Book of Records. Curaçao telt amper 160.000 inwoners in totaal, vergeleken met Duitsland met 83,6 miljoen, Ecuador met 18,4 miljoen en Ivoorkust met 33,5 miljoen inwoners. Daarbij komt de rijkdom aan grondstoffen, zoals mineralen, waarover zij beschikken – in tegenstelling tot ons. Allemaal factoren die normaal gesproken zwaar wegen wanneer een land zich wil bewijzen op het wereldtoneel.

Voor de zonen en dochters van Curaçao, voor Curaçaoënaars, voor iedereen van Curaçaose afkomst – oftewel de diaspora – is de kwalificatie van Curaçao voor het WK voetbal 2026 met geen woord te beschrijven. Sterker nog: de eerste reacties vanuit Europees Nederland, waarmee wij het Koninkrijk der Nederlanden vormen, waren allesbehalve bemoedigend. Geen vreugde, zeker geen aanmoediging. Integendeel. Het kostte enorme moeite om te bewijzen dat het team dat Curaçao vertegenwoordigt op het WK voetbal het verdient en absoluut kans maakt. Veel kritiek, te veel momenten van twijfel en het voortdurend afschilderen van ons team als amateurs, als spelers van inferieure kwaliteit en kaliber. Men voorspelde dat we niets anders konden verwachten dan verschrikkelijke vernederingen, gebaseerd op verpletterende nederlagen. 

Maar alles wat tot nu toe is gebeurd, moet ons leren dat de strijd om respect af te dwingen in de wereld, om acceptatie te creëren als een volk dat niet rijk is aan grondstoffen, beperkt is in aantal inwoners en grondgebied, visie vereist, collectieve toewijding en doorzettingsvermogen. Zodat we uiteindelijk toch met opgeheven hoofd door de grote poort naar buiten treden, dankzij onze moed. Het is aan alle zonen en dochters van Curaçao, Curaçaoënaars, iedereen van Curaçaose afkomst – de diaspora – om te begrijpen wat er gebeurt en te besluiten pal achter ons nationale team te staan. Want hier gaat het puur om de vrijheid die wij hebben om ons in de wereld te manifesteren. Wij willen dat onze identiteit, cultuur en gewoonten wereldwijd bekend worden en geaccepteerd. 

Nee, niets ten nadele van degenen die zich op een demotiverende manier over ons team hebben uitgelaten. Want zij hebben ons wakker geschud. Dus dank aan die Nederlandse journalisten! 

Blue Wave? We moeten beseffen dat er behoefte is aan het creëren van een infrastructuur die Blue Wave een solide basis geeft, zodat we onze ambities kunnen waarmaken, te beginnen bij onze jeugd. Curaçao’s selectie is niet alleen hier om deel te nemen aan het WK. Wij willen meetellen. Wij willen dat men vanaf nu rekening houdt met Curaçao. Dat men ons serieus neemt.

Maar om dat te bereiken kunnen we niet alleen naar buiten blijven kijken, naar wie erbij komt en ons helpt, terwijl wij een zeer robuuste, inconsistente en oncomfortabele weg bewandelen. Ook binnen Curaçao zelf is er groot werk te verrichten, want we moeten blijven werken aan het samenbrengen van constructieve krachten. Leiders die wijs en integer zijn om leiding te geven, en die bereid zijn offers te brengen voor de zaak. De schaarse en beperkte middelen waarover Curaçao beschikt, moeten bewust, effectief en correct worden ingezet. Het samenkomen om de WK-wedstrijden te bekijken moet dienen om onze kwalificatie voor WK 2026 te vieren én om elkaar te motiveren over hoe we doorgaan op de route om Curaçao’s naam en acceptatie in de wereld te laten groeien.

En laten we dit vooropstellen: deelname aan WK 2026 is voor Curaçao beslist géén einddoel. Het is het begin. Het bewijs dat wij kunnen. Het startschot voor een nieuwe fase.

Vanaf zondag 14 juni 2026 vraagt die nieuwe fase om de inzet van onze beste denkers en doeners. Om een hechte bundeling van krachten, over de hele wereld, van alle mensen van Curaçaose afkomst. Niet alleen op het veld, maar in elk domein waar onze vlag geplant kan worden.

De wereld kijkt nu naar ons. Laten we ervoor zorgen dat ze ons niet alleen zien voetballen, maar ons ook zien opstaan.

Erwin Raphaëla