Er moet NU een nieuwe coöperatieve organisatie voor Curaçao komen om armoede de kop in te drukken

Het is tijd om armoede en ellende op Curaçao met volharding aan te pakken. Niet met holle woorden, maar met concrete daden.

Monseigneur Amado Römer, moge hij rusten in vrede, heeft het ons bewezen. Als de burgers van Curaçao hun krachten bundelen, kunnen ze wél blijvende oplossingen creëren voor alle problemen waar we vandaag in vastzitten, maar wel met echte leiders voorop.

Met de oprichting van coöperatieve organisaties is het Curaçao gelukt om een groot deel van de armoede en sociale onrechtvaardigheid weg te vagen. Daarom is het de hoogste tijd dat voorbeeld te volgen. De enige route die nu nog zin heeft, is om weer volle kracht in te zetten op de voordelen die een coöperatie biedt. Want dat is werkelijk het harde en realistische antwoord op de acute problemen van ons land.

Waar is Coöperatie ACU gebleven?

Vandaag de dag, nu bijna iedereen zich in pijnlijke bochten wringt om het hoofd boven water te houden, stelt iedereen zich één vraag: “WAAR IS COÖPERATIE ACU GEBLEVEN?” ACU heeft bewezen dat het kan. Het was een financiële instelling die aantoonbaar de financieel-economische situatie op Curaçao verbeterde. Precies wat commerciële banken tot op de dag van vandaag weigeren te doen!

ACU gaf leningen om huizen te repareren en te kopen.  

ACU hielp bij het financieren van studies.  

ACU financierde de aankoop van auto’s, wasmachines, koelkasten.  

ACU hielp zelfs bij doktersbezoeken in het buitenland.  

En dat alles met redelijke betalingsregelingen. Sterker nog: zo nu en dan keerde ACU nog dividend uit aan haar leden.

Bovendien: ACU creëerde banen. Kijk hoeveel mensen deze organisatie in dienst heeft.

Waarom hebben ze ACU vermoord?

Waarom is er zo hard ingehakt op ACU, dat we vandaag moeten spreken over totale liquidatie?  

Waarom is zo’n gezonde en nuttige organisatie kapotgeslagen en zijn de poorten weer wijd opengezet voor meedogenloos kapitalisme?

De harde waarheid: onder druk van de Centrale Bank van Curaçao en Sint Maarten werd ACU gedwongen haar statuten te veranderen. Om een financiële vergunning te krijgen, moest ACU een ‘financiële/kredietinstelling’ worden onder artikel 2 van de Centrale Bank. Daarmee kan ACU niet meer voldoen aan de 7 principes van een coöperatie. ACU hield op een coöperatie te zijn. Vandaag is het een commerciële bank, net als alle andere banken. Een pure kredietinstelling die draait volgens dezelfde kille bankregels.

Kies voor de enige weg vooruit! Als we doorgaan op de huidige egoïstische en individualistische koers, verliest iedereen. We dwingen een Curaçao af met armoede op massale schaal en een spiraal van criminaliteit die niet meer te stoppen is.

Kijk naar de realiteit:  

De prijzen van voedsel zijn meedogenloos hoog. Veel gepensioneerden redden het niet en kunnen het hoofd niet boven water houden. Er zijn burgers die op straat geld moeten bedelen om eten te kopen. Wijken liggen vol vuil, gekenmerkt door inhumane en onhygiënische toestanden.  

Toename van autodiefstal, overvallen en wanorde. Dit is het uiteindelijke resultaat van een systeem dat winst boven de mens plaatst. Om armoede op Curaçao te stoppen, moeten we helemaal opnieuw beginnen. We moeten nú een grote, sterke en goed geleide coöperatie oprichten. Doen we dat nu, dan staat die binnen 10 jaar stevig op eigen benen. Klaar om het welzijn van haar leden te dienen.

De eerste stap: richt een algemene coöperatie op die alle constructieve krachten bundelt.  

Daarna kunnen we specialiseren in coöperaties voor landbouw, veeteelt, woningbouw, enzovoort.

Er is geen tijd meer om met de armen over elkaar te zitten en sociale achteruitgang en ellende te accepteren.

Het is tijd om alle krachten te bundelen. Het is tijd om weer in onszelf te geloven.  

Het is tijd om te kiezen voor de weg van de coöperatie. De enige weg die bewezen heeft te werken voor het volk en niet voor de commerciële banken alleen.

Erwin Raphaëla